STOŻKI DOPOCHWOWE AQUAFLEX
Wysiłkowe nietrzymanie moczu to wyciekanie małych ilości moczu przy kaszlu, śmiechu, wysiłku lub podnoszeniu ciężkich przedmiotów. Może być spowodowane okołoporodowym uszkodzeniem zwieracza pęcherza lub mięśni dna miednicy.
System stożków dopochwowych został stworzony specjalnie dla kobiet borykających się z tym problemem. Stożki Aquaflex to klinicznie potwierdzony system do ćwiczeń mięśni Kegla. Stożki te wyposażone są w ciężarki.
Stożki te są idealne dla kobiet które:
- Cierpią na wysiłkowe nietrzymanie moczu
- Chcą uniknąć ryzyka osłabienia mięśni miednicy i poprawić jakość współżycia
- Chcą przygotować mięśnie dna miednicy do ciąży
- Chcą szybko wrócić do formy po porodzie
Wysiłkowe nietrzymanie moczu i inne dolegliwości związane z brakiem właściwej kontroli mięśni dna miednicy.
Co szósta kobieta w Polsce spotyka się z problemem wysiłkowego nietrzymania moczu. Przy każdym większym nacisku na pęcherz, gdy podejmuje gwałtowny wysiłek np. kiedy kobieta kaszle, kicha, śmieje się, następuje u niej niekontrolowane "gubienie" moczu. Wysiłkowe nietrzymanie moczu jest jednym z najbardziej powszechnych problemów społecznych, który utrudnia prowadzenie normalnego trybu życia ponad dwu milionom Polek. Jednakże, temat tej dolegliwości jest rzadko poruszany publicznie. Polki nie wiedzą jak zapobiegać wystąpieniu schorzenia. W przypadku jego pojawienia się, nie wiedzą jakie mają możliwości leczenia. Wielu lekarzy nazywa poród urazem mięśniowo-nerwowym, który wymaga rehabilitacji i systematycznego usprawniania.
Zwiotczenie i rozluźnienie mięśni miednicy małej w wyniku przebytego porodu lub długoletniej ciężkiej pracy mają bardzo istotny, negatywny wpływ na jakość życia seksualnego. Problem ten jest zgłaszany przez kobiety i przez ich partnerów. Przywrócenie tej grupie mięśni sprawności, dzięki stosowaniu ćwiczeń ze stożkami Aquaflex, pozwoli obojgu partnerom poprawić jakość współżycia i cieszyć się na nowo swoim życiem erotycznym.
Przyczyny dolegliwości
Częstą przyczyną schorzenia nietrzymania moczu jest zmiana położenia organów znajdujących się w miednicy w wyniku obniżenia napięcia mięśni dna miednicy. Kolejnym powodem jest zaniedbywanie nawracającego zakażenia cewki moczowej.
W Polsce nie ma zwyczaju ćwiczenia przez kobiety mięśni pochwy i dna miednicy. Jest to nadal problem tabu, choć często utrudnia życie zawodowe, powoduje izolację a nawet depresję.
Właściwa diagnostyka i odpowiednia droga leczenia może przywrócić kobiecie radość życia. Najważniejsze jest podjęcie decyzji i rozpoczęcie kuracji. W tym celu trzeba odrzucić wstyd i skrępowanie. Przyznać się, najpierw przed samą sobą, że ma się kłopoty z trzymaniem moczu. Warto udać się do lekarza ginekologa lub urologa, który na podstawie przeprowadzonych specjalistycznych badań (np. badania urodynamiczne, hormonalne, ultrasonografia) pozna kondycję układu moczowego pacjentki. Określi źródło i stopień zaawansowania schorzenia, a następnie zaleci najbardziej skuteczną formę leczenia.
Trzeba pamiętać, że mimowolne oddawanie moczu podczas kaszlu, śmiechu czy intensywnego wysiłku, nie jest chorobą a jedynie symptomem wskazującym na zaburzenia w funkcjonowaniu organizmu. Problemy z wysiłkowym nietrzymaniem moczu pojawiają się najczęściej u kobiet w okresie okołomenopauzalnym tj. między 35 a 50 rokiem życia. W tym czasie obniża się u nich poziom hormonów płciowych, co ma ogromny wpływ na stan napięcia mięśniówki dna miednicy i przepony moczowo-płciowej.
Kontrolowanie napięcia mięśni dna mednicy
Nabycie umiejętności świadomego kontrolowania napięcia mięśni dna miednicy, krocza i pochwy jest istotne nie tylko dla kobiet, które borykają się ze schorzeniem wysiłkowego nietrzymania moczu. Stosowanie specjalnych ćwiczeń powinno też być nawykiem zupełnie młodych i zdrowych kobiet, które w perspektywie ciąży lub w ramach ogólnego programu ćwiczeń sprawnościowych, dbają o ich wzmocnienie.
75-80 proc. pacjentek z wysiłkowym nietrzymaniem moczu, które stosują w pierwszej kolejności ćwiczenia mięśni dna miednicy, nie musi już poddawać się żadnej operacji.
Współczesna medycyna oferuje wiele sposobów leczenia wysiłkowego nietrzymania moczu. Dotychczas dominowały metody operacyjne, które ingerują w organizm pacjentki. Efekt leczenia nie zawsze się utrzymuje, ponieważ operacja nie jest leczeniem przyczynowym. Wykonanie doraźnego zabiegu chirurgicznego zaleca się dopiero wtedy, gdy leczenie zachowawcze nie przyniesie wystarczająco satysfakcjonujących skutków. Nim pacjentka poddana zostanie operacji, lekarz powinien zastosować u niej metodę leczenia nieinwazyjnego, chociażby z tego względu, że wzmocnione ćwiczeniami mięśnie krocza są łatwiejsze w operowaniu, zatem sam zabieg staje się bezpieczniejszy.
Aby umieć dobrze gimnastykować mięśnie miednicy, trzeba najpierw nauczyć się je rozpoznawać. Właśnie systemy do ćwiczeń typu Aquaflex okazują się bardzo pomocne w identyfikacji odpowiednich mięśni przez pacjentkę. Stosując stożek dopochwowy, należy stale napinać mięśnie miednicy małej po to, by utrzymać go wewnątrz. Na tym właśnie polega doskonałość tej metody - pacjentka uczy się świadomie kontrolować napięcie mięśni dna miednicy, a do tego może ona samodzielnie sprawdzać i obserwować efekty leczenia na bieżąco. Widoczna poprawa stanu zdrowia działa motywująco na pacjentkę.
Wprowadzony do środka stożek Aquaflex z ciężarkiem w środku powoduje u ćwiczącej kobiety uczucie, że stożek może za chwilę wypaść. Doznanie to zmusza do utrzymywania mięśni pochwy i dna miednicy w napięciu. Po chwilowym rozluźnieniu mięśni, kolejny bodziec pobudza je do napięcia. I ten powtarzający się cykl jest "siłownią" dla mięśni Kegla.
Zastosowanie stożków dopochwowych Aquaflex ułatwia ćwiczenie mięśni Kegla, ponieważ wysuwający się z pochwy stożek odruchowo pobudza mięśnie przepony moczowo-płciowej do skurczu
Aquaflex uzyskał w marcu 2001 roku atest Polskiego Instytutu Leków, ponadto jego skuteczność potwierdzona jest licznymi badaniami klinicznymi prowadzonymi m.in. w Anglii, Niemczech, Szwecji, USA, Australii i Nowej Zelandii.
Aquaflex – Mechanizm działania w leczeniu zachowawczym
Stożki Aquaflex to bardzo tani, prosty ,skuteczny, a najważniejsze bezoperacyjny sposób by wzmocnić mięśnie Kegla. Ćwiczenia można wykonywać samemu w domu, wystarczy 20 minut dziennie. Stwierdzono doświadczalnie, że 75-80% pacjentek z wysiłkowym nietrzymaniem moczu , które stosują ćwiczenia mięśni miednicy , nie muszą poddawać się operacji.
AQUAFLEX to potwierdzony klinicznie system do ćwiczeń mięśni miednicy, składający się z dwóch stożków dopochwowych z czterema wymiennymi ciężarkami o różnej wadze. Zestaw ten wykorzystuje działanie tzw. ćwiczeń Kegla, które służą wzmocnieniu mięśni podtrzymujących podstawę pęcherza moczowego. Pacjentka osiąga trwałe rezultaty, bezpieczną i nieinwazyjną droga.
Stożki różnią się wielkością- większy z nich jest dla początkujących ,drugi dla bardziej zaawansowanych pacjentek. Po zaaplikowaniu stożka do pochwy , dolne mięśnie miednicy odruchowo zaciskają się wokół niego, dzięki czemu następuje natychmiastowa identyfikacja i naprężenie właściwego mięśnia.
Dzięki Aquaflex odpowiednie mięśnie pracują automatycznie "za pacjentkę". Zmniejsza to uciążliwość regularnych ćwiczeń i gwarantuje wysoką efektywność tej metody w krótkim czasie. W pierwszym etapie rehabilitacji zaleca się używanie stożka bez obciążenia. W cyklu ćwiczeń pacjentka stopniowo zwiększa ciężar używając krążków o coraz większej wadze, co zmusza mięśnie miednicy do intensywniejszej pracy. W ten sposób kobieta może sama oceniać i kontrolować postępy leczenia przy pomocy Aquaflex.
Badanie: osłabienie mięśni po urodzeniu dziecka
BADANIE i GRUPY:
42 kobiety ćwiczyły mięśnie dna miednicy tradycyjnie. U tych kobiet poprawa nastąpiła w 64 % przypadków.
41 kobiet używało systemu stożków zwiększając obciążenie od 20g do 100g. U tych kobiet poprawa nastąpiła w 100 % przypadków.
Komentarz:
"System stożków zapewnia efektywny trening... ale umożliwia też pacjentce możliwość obiektywnego obserwowania postępów".
"Uważamy za użyteczne użycie systemu stożków do fizjoterapii, prawdopodobnie najbardziej użyteczne dla prewencji wypadnięcia pochwy/macicy, nietrzymania moczu i jako środek poprawiający satysfakcję ze współżycia".
Wzmocnienie mięśni miednicy, zdefiniowane jako waga ciężarków utrzymywana w pochwie, zostało zarejestrowane po 12 tygodniach.
"Testing and Training of the Pelvtc Floor Muscles after Childbirth" Aino Jortasson, Berlil Larsson and Helmut Pschera, Dept of Obstetrics and Gynaecology, Karolinska Institutet, Huddmge University Hopsital, Huddinge, Sweden. Acta Obstet Gyneccl Scand 68: 301 - 304, 1989.
Badanie: wysiłkowe nietrzymanie moczu potwierdzone urodynamicznie
BADANIE i GRUPY:
Włączono 64 kobiety, średni wiek 48 lat. 30 kobiet ukończyło tradycyjne ćwiczenia mięśni dna miednicy. 23 kobiety ukończyło leczenie systemem Aquaflex
CZAS BADAŃ: Pacjentki były obserwowane i badane po 2,6 i 10 tygodniach.
Obiektywne testy potwierdziły znaczącą poprawę stanu mięśni u 74 % pacjentek w grupie ćwiczącej z Aquaflexem i u 62 % pacjentek ćwiczących tradycyjnie.
Komentarz:
"System stożków jest istotną techniką w leczeniu zachowawczym wysiłkowego nietrzymania moczu"
"Użycie stożków daje poprawę zarówno subiektywną jak i obiektywną"
"Stożki są ekonomiczną formą leczenia, ponieważ wymagają mniejszego zaangażowania lekarza lub pielęgniarki"
"A Randomized Trial of Yaginal Cones and Pelvic Floor Exerrises in the Management of Genuine Stress Incontience" J. Haken, C Benness, L Cardozo, A Cutner, Kings Cnllegp London
Nietrzymanie moczu (NTM) jest objawem, który może występować w pewnych sytuacjach u obu płci i we wszystkich grupach wiekowych. Objaw ten występuje jednak najczęściej u kobiet. Nawet co czwarta dorosła kobieta przyznaje się do tej dolegliwości, przy czym u zdecydowanej większości nasilenie nietrzymania moczu jest małe i często ustępuje samoistnie.
Istnieją dwie zasadnicze przyczyny mimowolnego wycieku moczu z pęcherza: uszkodzenie mechanizmu trzymania moczu i zaburzenie czynności mięśnia wypieracza moczu. Dlatego wyróżniamy wysiłkowe nietrzymanie moczu i naglące nietrzymanie moczu.
Znacznie rzadziej spotyka się nietrzymanie moczu z przepełnienia oraz wyciek moczu spowodowany obecnością przetoki moczowej.
Przyczyny nietrzymania moczu
Do przyczyn wysiłkowego nietrzymania moczu zaliczamy czynniki uszkadzające czynny (zwieracz zewnętrzny cewki moczowej) i bierny (powięzi i więzadła miednicy) mechanizm trzymania moczu. Niewydolność zwieracza zewnętrznego cewki spowodowana jest zwykle uszkodzeniem jego unerwienia w wyniku urazu porodowego, komunikacyjnego lub jatrogennego (operacje). Częściej jednak dochodzi do osłabienia powięzi i więzadeł miednicy w wyniku porodów oraz zmian w strukturze kolagenu, będących objawem starzenia się. Udowodnionym czynnikiem osłabiającym mechanizm bierny jest również znaczna otyłość.
Naglące nietrzymanie moczu wywołane jest patologicznymi skurczami pęcherza moczowego, odczuwanymi zwykle jako nagle pojawiająca się silna potrzeba oddania moczu czyli parcie naglące. Nieprawidłowa czynność pęcherza może być spowodowana: urazem lub schorzeniem ośrodkowego układu nerwowego (urazy kręgosłupa, stwardnienie rozsiane, choroba Parkinsona), zwiększonym oporem w odpływie moczu z pęcherza (u mężczyzn zwykle powiększony stercz, u kobiet najczęściej znaczne obniżenie przedniej ściany pochwy), zmianami degeneracyjnymi w ścianie pęcherza moczowego związanymi ze starzeniem się.
Diagnostyka nietrzymania moczu
Wywiad:
dla wysiłkowego nietrzymania moczu charakterystyczne jest popuszczanie moczu w czasie kaszlu, kichania, podnoszenia ciężkich przedmiotów.
naglące nietrzymanie moczu objawia się obecnością parć naglących, czyli gwałtownie narastającej potrzeby oddania moczu. Początkowo pacjenci zwykle wytrzymują parcie, jednak z czasem staje się to coraz trudniejsze i pojawia się wyciek moczu. Może to być kilka kropli, ale może też dochodzić do całkowitego opróżnienia pęcherza. Parciom zwykle towarzyszy częstomocz dzienny i nocny.
nietrzymanie moczu z przepełnienia pojawia się gdy pęcherz moczowy jest przepełniony i rozciągnięty maksymalnie wypieracz nie jest w stanie skurczyć się. Do wycieku moczu dochodzi co kilkanaście - kilkadziesiąt minut. Pęcherz pozostaje jednak nadal pełny. Charakterystyczny w tym stanie jest brak uczucia parcia na mocz.
obecność przetoki moczowej, zwykle przetoki pęcherzowo-pochwowej, można podejrzewać w przypadku stałego wycieku moczu w dzień i w nocy po operacji w obrębie dróg rodnych lub po radioterapii w obrębie miednicy.
Badanie ginekologiczne
Celem tego badania jest ocena śluzówki pochwy, statyki narządu rodnego oraz wykonanie próby kaszlowej. Dodatni wynik próby kaszlowej (wyciek moczu z cewki) stanowi jednoznaczne potwierdzenie obecności wysiłkowego nietrzymania moczu.
Badanie ogólne moczu, USG jamy brzusznej z oceną nerek oraz zalegania moczu w pęcherzu po oddaniu moczu, cytologia osadu moczu.
Leczenie zachowawcze wysiłkowego nietrzymania moczu można stosować w przypadku niewielkiego lub umiarkowanego nasilenia. Wszystkie metody mają za zadanie wzmocnienie mięśni krocza. Zalecane jest regularne stosowanie ćwiczeń Kegla lub stożków dopochwowych, alternatywą może być elektrostymulacja przezpochwowa i stymulacja polem elektromagnetycznym.
Ćwiczenia Kegla: należy wykonywać co najmniej 3 razy dziennie. Polegają na kurczeniu i rozluźnianiu mięśni krocza w seriach po 10x. Mięśnie należy utrzymywać napięte przez 6-8 sekund. Zmniejszenie nasilenia dolegliwości pojawia się po kilku tygodniach regularnie wykonywanych ćwiczeń. Efekt terapeutyczny szybko mija po ich zaprzestaniu. Najczęstszymi przyczynami nieskuteczności tej metody jest nieregularne wykonywanie ćwiczeń oraz nieprawidłowe wykonywanie skurczów (napinanie pośladów, brzucha, ud zamiast mięśni krocza) dlatego pierwsze ćwiczenia powinny być wykonywane pod kontrolą lekarza lub fizjoterapeuty.
Zastosowanie stożków dopochwowych ułatwia ćwiczenie mięśni, ponieważ wysuwający się z pochwy stożek odruchowo pobudza mięśnie przepony moczowo-płciowej do skurczu. Ćwiczenia ze stożkami należy wykonywać również regularnie 3 razy dziennie po 15 minut.
Elektrostymulacja przezpochwowa (faradyzacja, technika interferencyjna) polega na stymulacja nerwów miednicy powodują zwiększenie oporu cewkowego i napięcia mięśni miednicy mniejszej. Skuteczność metody ocenia się na 30-80%.
Leczenie zabiegowe wysiłkowego nietrzymania moczu
Obecnie w większości przypadków pierwotnego NTM w leczeniu zabiegowym stosuje się syntetyczne taśmy podcewkowe. Zabieg trwa krótko, jest mało inwazyjny, a jego skuteczność oceniana jest na 85-95%. Ryzyko powikłań jest niewielkie, ale należy się z nimi liczyć. Do najczęstszych powikłań zaliczamy miejscowy zanik śluzówki pochwy, zakażenie taśmy, perforację pęcherza moczowego lub cewki moczowej, uraz naczyń i nerwów, zatrzymanie moczu, pojawienie się częstej potrzeby oddawania moczu.
Leczenie naglącego nietrzymania moczu
Naglące nietrzymanie moczu leczy się zupełnie inaczej niż wysiłkowe nietrzymanie moczu. Tu podstawą terapii jest stosowanie odpowiednich leków. Są to silnie działające substancje, które wymagają indywidualnego dopasowania dawki. Problemem mogą być działania niepożądane, z których do najbardziej uciążliwych zaliczamy suchość w ustach, zaparcia, suchość oczu, nudności, nieostre widzenie, zaburzenia rytmu serca. Leków tych nie wolno stosować m.in. u chorych z jaskrą zamkniętego kąta przesączania, z ciężkimi zaburzeniami czynności przewodu pokarmowego, z zespołem suchego oka.
Inną formą leczenia naglącego nietrzymania moczu jest trening pęcherza moczowego. Polega na regularnym oddawaniu moczu w ściśle określonych i stopniowo wydłużanych odstępach czasu. W przypadku wystąpienia parcia na mocz należy starać się przeczekać skurcz pęcherza moczowego. Postępowanie takie może przynieść znaczną poprawę subiektywną. Jeśli terapia farmakologiczna zawodzi lub jest przeciwwskazana pozostaje ostrzykiwanie pęcherza moczowego toksyną botulinową, wykonywane w nie-których ośrodkach urologicznych. Ten przezcewkowy zabieg przynosi znaczną poprawę subiektywną i obiektywną, zwykle jednak wystarcza na kilka lub kilkanaście miesięcy. Można go wielokrotnie powtarzać.
|
